Na ons huwelijk in 1996 zijn we in 1999 voor de eerste keer terug geweest naar Indonesië, voor 5 weken. Omdat destijds de familie niet aanwezig kon zijn bij ons huwelijk in Nederland, hebben we het hier toen ´dunnetjes’ over gedaan. Vanaf mijn (Richard) eerste bezoek aan Indonesië, en met name bezoek aan de familie, voelde het als een enorm warm bad…. Toen al het verlangen om ooit toch eens definitief hier te gaan wonen. Maar wanneer is ooit? In de voorbije jaren bleef het altijd sluimeren. Helaas lieten de (financiële) omstandigheden het niet toe. Afgelopen december 2025 tijdens een kopje koffie bij vrienden kwam wederom de vraag waarom we niet definitief vertrokken? Thuis gekomen achter de computer gekropen en de nodige informatie bij elkaar geschraapt. En wat bleek? door gewijzigde regels bleek het nu wel mogelijk! Dat was de eerste genomen horde. Vervolgens een makelaar ingeschakeld voor een taxatie van de woning, contact opgenomen met de belastingdienst, de nodige paperassen bij elkaar verzameld, en opeens stond er begin juni een bord in de tuin! Binnen 1 week de eerste bezichtiging en die was ook meteen raak! De woning was onder voorbehoud verkocht aan de 1e bieder. Vervolgens een datum geprikt voor de overdracht. Dat gaf ons 4 maanden de tijd om de rest te verkopen. Inboedel, auto, etc. En het gaf ons de tijd om alvast een begin te maken met de renovatie van onze woning in Pasawahan. En dan woon je opeens in Indonesië…. Een lang gedroomde wens is in vervulling gegaan!


